استحمام ادامه مطلب

استحمام

استحمام

 

وظیفه پوست بدن تنها پوشاندن بدن نیست بلکه خدمت مهمتری دارد که عبارت از برطرف کردن بعضی مواد که برای بقای صحت لازم است می باشد . لذا برای اینکه پوست بدن بتواند به وظائف خود عمل نماید باید همیشه آنرا وسیله آب پاک و نظیف نگهداشت که ایفای وظیفه منوط به پاکی و نظافت جلد است و تاثیرات آب از نظر اختلاف ترکیب و درجه حرارت مختلف است.آب خیلی سرد نهایت مضر است . الا جهت مرض داء الرقص و بعضی امراض مفید است . وبه علاوه آب را باید بر بدن ریخت نه اینکه داخل آب رفت .در فصل گرما درجه حرارت لب دریا و رودخانه و قنوات درممالک معتدله ۱۵ تا ۲۵ در سانتی گراد است . استحمام در آب به این درجه برای هرکس مفید و استحمام درآب دریا باعث تقویت اعصاب ، استعداد مرض خنازیر را هم محو و بنیه را تقویت می نماید .زیرا در آب دریا از انواع نمک مخلوط و نیز هوای مجاور بر سطح دریا صاف و لطیف و این دو وسیله برای بدن بسیار مفید می باشد . استحمام درآب رودخانه جهت اطفال خردسال ومردان پیر و اشخاص مریض مضر است . استحمام در آب شیر گرم که از درجه ۲۴ تا ۳۲ باشد . جهت نظافت و پاکیزگی بدن از اقسام دیگر بهتر و مفید تر است و باعث رفع سستی نسوج بدن و اعصاب بوده و آرامش مخصوصی در بدن نمودار می شود .استحمام به این قسم هر وقت ودر هر سن مخصوصا زنان و مردان صفراوی عصبی و حرارتی نهایت مفید و کسانیکه از امراض جلدی یا سو ء هضم ناراحت باشند نیز سودمند است . استحمام با آب شیر گرم اگر از حد اعتدال نگذرد مفید و سختی پوست و خشونت الیاف را زایل می نماید . آب گرم از ۳۵ درجه بالاتر باشد استحمام در آن خون را بطرف پوست بدن می کشد و به بدن انحراف و بی آرامی می دهد عادت و تکرار به این ترتیب استحمام مضر است.

 

از لحاظ وقت شست وشوی بدن قوانین ذیل ضروریست که رعایت شود:

 

  • ۱- در حالت عرق اسحمام در آب سرد نهایت مضر است.
  • ۲- موقع دخول در آب تمام بدن را به یکدفعه باید داخل آب نمود.
  • ۳- صبح که معده خالی است و همچنین عصر که پنج ساعت از صرف غذای ظهر گذشته این فاصله برای استحمام نیکو است .
  • ۴- در اوقات خیلی گرم روز استحمام مناسب نمی باشد .
  • ۵- بعد از استحمام بلافاصله بدن را خشک و لباس پوشیده قدری راه بروند.

 

ولی نباید فراموش کرد منطقه ی تنفس پوست بدن منطقه ی بسیار وسیعی است به این توضیح که این پوست نرم و لطیف بدن انسان را سراسر فرا گرفته و دامنه ی مسئولیت خود را تا همه جا پهن کرده است باید دانست که برنامه فعالیت پوست بدن انسان اندکی پیچیده و غامض است .پوست بدن ما یک حق عظیم حیاتی برگردن ما دارد که نمی توان آنرا سبک شمرد پاره ای از مواد سمی در بدن انسان به وجود می آید که اگر پوست بدن بدفعش همت نگمارد همان مواد سمی کافی به زندگی انسان خاتمه دهد . این عرق که از مسامات بدن بدر می آید از لحاظ تنظیف و تهذیب بدن درست به منزله ی ادراریست که کلیه ها بخارج سرازیر می کنند . بنابراین وظیفه پوست بدن انسان با وظیفه کلیه ها همسری و همدوشی کامل نشان می دهد . کلیه ها به قلب و کبد کمک میکنند اما خودشان هم از ریه و پوست بدن کمک می گیرند . ریه ها هوای پاک را از فضا میگیرد و بخون میرساند و پوست بدن انسان هم در تهیه ی اکسیژن برای بدن چندان دست کمی از ریه ندارد هر چند فعالیت ریه علاوه بر جذب اکسیژن برای خون دفع کربن از خون نیز هست ولی نباید فراموش کرد که منطقه ی تنفس بدن منطقه ی بسیار وسیعی است .

ساده ترین تعریف برای پوست بدن ما این است که نامش را یک تن پوش سوراخ سوراخ بگذاریم و توضیح بدهیم که این تن پوش علاوه بر نگاهداری از عضلات در برابر حوادث خارجی وظائف خطیر دیگری را هم به عهده دارد .

مهم ترین وظائف وی ترشحات اوست که در ادامه حیات و تامین بهداشت . بدن سهم عظیمی را دارا است . مهمترین ترشحات بدن پوست عرق است این ماده چرب و لزج از غده های مخصوص می جوشد که کارشان حفظ طراوت و صفای بدن و موهای ما است . مسامات و سوراخ هائی که بر پوست بدن تعبیه شده فلسفه ای جز تهیه همین ترشحات ندارند ودر آن هنگام که این سوراخ ها فرو بسته شوند دیگر فضولات داخل بدن آن دسته از فضولات که راهی جز منفذ پوست ندارند بدن را ترک نخواهند گفت و خواه و ناخواه مسمویت خطرناک پدید خواهد آمد. ما چگونه سعی میکنیم که قلب و ریه و کبد و کلیه ی خود را از آسیب حوادث ایمن داریم . ما به چه جهت وظیفه داریم که برای حیات خود قلب فعال و کبد پاک و کلیه ی سالم همان موجبات ایجاب می کند که در حفظ پوست بدن خود هم بکوشیم .مهمترین وظیفه ما در برابر پوست بدن رعایت نظافت و پاکیزگی پوست و حفظ مسامات پوست از خطر انسداد است . پاره ای از پوست بدن ما زیر لباس پوشیدنی نیست مانند چهره ی ما ، دست و پا و گردن ما ، این قسمت از پوست که هدف حملات خارجی هستند باید بیشتر تحت رعایت قرار گیرند . بلای جان پوست ما چرک های و پلیدی های هوا و زمین هستند که تا غفلت کنیم بر مسامات و روزنه های پوست بدن ما می نشینند و عمل ترشح را بیهوده و باطل می گذارد. امام ابوالحسن علی بی موسی الرضا ( ع ) به این نکته مهم حیاتی در رساله ی خود با لحن بدیعی التفات می فرمایند و لزوم استحمام را خود گرم خواه سرد حکیمانه بیان می کنند . امام ( ع ) حمام گرم را ویژه نظافت و حمام سرد را به خاطر طراوت و نشاط مقرر فرموده است و رعایت فصول را ویژه در این دو اسحمام خاطر نشان ساخته و بالاخره عمل حمام را آنطور که حق تعریف ادا شود تعریف می کند آنجا که می گوید : سود حما مسود بزرگیست . حمام در بدن انسان اعتدال بوجود می آورد چرک ها و شوخ ها را از بدن فرو می ریزد و اعصاب و عروق را نرم می کند و به اعضای بدن نیرو می بخشد و فضولات را می گذارد و پوست بدن را از عفونت ها و مواد عفونت انگیز می شوید.

در بیان امام ( ع ) مقتضیات وقت و زمان کاملا رعایت و اعتنا شده چنانچه می خوانیم با لغتی که فرزندان آن عصر بتوانند معنی اش را در یابند فوائد حمام را شرح و وصف داده است .

امام در ضمن حمام از لوازم دیگری که در حفظ صحت دخیل است یاد کرده و با یک لحن صد در صد فنی فورمول آن لوازم و اسباب را خاطر نشان ساخته است که چگونه باید نوره را تهیه دید و چگونه باید استعمال کرد و به چه ترتیب می توان از خطراتش ایمن ماند ودر صورت وقوع خطر از پچه راهی می توان به چاره اش کوشید . درباره خراشی که در احتراق نوره بر پوست بدن پدید می آید با بیان هراس دهنده ای سخن گفت تا مبادا این خراش ها را ناچیز انگارند و در نتیجه به بیماری های دیگری دچار شوند .

این است تعلیمات عالیه ی امام ابوالحسن علی بن موسی الرضا که کاملا با موازین و اصول طب و بهداشت قرن بیستم منطبق است .

http://tandisbook.com/wp-content/uploads/2013/02/3d-book.gif   منبع : کتاب دایره المعارف گیاه درمانی ایران

 

تعداد بازدید: 122 تعداد دیدگاه: بدون نظر نویسنده: tandis تاریخ انتشار: پنج شنبه ۲۲ مرداد ۹۴

اين وبسايت متعلق به انتشارات تندیس سپاهان ميباشد و تمامی حقوق آن محفوظ ميباشد .

×